|
در تفسير آيه 37 سوره بقره: ( فتلقي آدم من ربه كلمات قتاب عليه انه هو التواب الرحيم) آمده است كه وقتي حضرت آدم (ع) از بهشت رانده شد و به شدت نگران و مضطرب اين خروجش از بهشت بود جبرئيل بر او نازل شد و كلماتي را كه موجب قبول توبه او از جانب خدا خواهد شد را به او القا كرد و آن كلمات عبارت بودند از نام مقدس پنج تن آل عبا كه پس از القا جبرئيل حضرت آدم (ع) شروع به سوگند دادن خدا به حق اين اسما كرد و چون به نام حسين (ع) رسيد نا خودآگاه تحولي در قلبش احساس كرد كه بر اثر آن اشك ازچشمانش جاري شد.گفت:اي جبرئيل اين چه سري است كه با بر زبان بردن نام حسين(ع) اين تحول درمن ايجاد شد؟ جبرئيل گفت:حسين (ع) فرزند پيامبر آخرالزمان است كه به مصائب بزرگي مبتلا خواهد شد. حضرت آدم (ع) پرسيد اي جبرئيل از مصائبش برايم بگو.جبرئيل عرضه داشت: حسين (ع) در حالي كه تشنه و بي كس و تنها مي باشد كشته خواهد شد و در اين هنگام هيچ يار و مددكاري نخواهد داشت اي آدم او در حالي كشته مي شود كه از تشنگي نور چشمش چنان كم ميشود كه ديگر آسمان و زمين را نمي بيند در حاليكه او فرياد از عطش بر مي آورد هيچ كس او را جواب نمي گويد و در اين هنگام با شمشير سرش را از قفا جدا مي كنند و سرهايشان را به نيزه خواهند كرد و در شهره ا خواهند گرداند و بدانكه اي آدم تمام اين حوادث در علم خداوند موجود است. پس ازبيان اين جملات توسط جبرئيل حضرت آدم(ع) مثل مادران فرزند ازدست داده بر مصائب امام حسين(ع) گريه مي كرد.
+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم اردیبهشت 1385ساعت 19:23 توسط سعیده
|
ارزش زيارت امام حسين(ع) که روايت درباره آن به مرز تواتر رسيده زيارت آن حضرت دستاويز
نجات و بهتر از حج و عمره و کارهاي نيک ديگر است وهيچ خوبي و نيکي به پاي آن نمي رسد و درباره زيارت امامان ديگر و حتي پيامبر (ع) ده يک اين تشويق و پافشاري نشده است . زيارت امام حسين (ع) از زيارت کعبه هم برتر و بالاتر به حساب آمده و در لسان روايت به گونه ايست که در حد يک واجب شمرده مي شود و ترک آ ن زيارت را جفا دانسته اند و هيچ عذر و بهانه و خوف و خطر را بعنوان مانع حساب نمي آوردند . به روايات زير توجه فرمائيد : امام صادق (ع) فرمود : هر کس زيارت کند قبر حسين (ع) را در حالي که به حق آن حضرت آگاه باشد مثل کسي است که 100مرتبه با رسول خدا (ع) حج بجا آورده باشد. ودر روايتي ديگر نيز از حضرت صادق (ع) سوال شد. براي کسي که به زيارت امام حسين (ع) رود در حالي که به حق آن حضرت عارف باشد هيچ استنکافي از زيارتش نداشته باشد چه اجر و ثوابي است؟ حضرت فرمود: براي او ثواب هزار حج و هزار عمره مقبول مي نويسند. يکي از شاگردان امام صادق (ع) به حضرت عرض کرد: ثواب کسي که در هر ماه حسين (ع) را زيارت کند چيست؟ حضرت فرمود: باري او ثواب صد هزار شهيد مانند شهداء بدر مي باشد. در روايتي ديگر علي بن ميمون مي گويد: از امام صادق (ع) شنيدم که فرمود: اگر يکي از شما هزار مرتبه به حج برود ولي زيارت قبر امام حسين (ع) نرود مسلما"حقي از حقوق خداوند متعال را ترک کرده و قيامت از آن مورد سوال و باز خواست واقع مي شود. سپس حضرت فرمودند : حق امام حسين (ع) بر هر مسلماني واجب و لازم است. صفوان جمال مي گويد: از امام صادق (ع) سوال کردم کسي که به زيارت حضرت (سيد الشهدا اعليه السلام)بيايد(وبرگردد چه اجراي دارد؟) حضرت فرمود : زائر حسين (ع) وقتي به قصد زيارت از خانه اش خارج شد سايه اش به چيزي نمي افتد مگر آن چيز برايش دعا مي کند. و هنگامي که آ فتاب بر او تابيد گناهانش را مي خورد همانطوري که آتش هيزم را مي خورد. و آفتاب هيچ گناهي را براو باقي نمي گذارد. بنابراين از زيارت برميگردد در حالي که هيچ گناهي بر او نيست. وحق تعالي درجه اش را آن قدر مرتفع و عالي مي گرداند که آنان که در راه خدا به خون خويش آغشته شده اند به آن دست رسي نداشته و مقام و منزلتشان در حد او نمي باشد سپس خداوند فرشته اي را قائم مقام وي نمود تا بار ديگر وي به زيارت حضرت مي آيد براي او طلب آمرزش کند...
+ نوشته شده در جمعه پنجم اسفند 1384ساعت 15:56 توسط سعیده
|
امام حسين(ع) روز سه شنبه سوم ذي الحجه (چهار شنبه 8 ذي الحجه هم گفته شده است) سال شصت هجري قبل از اينکه خبر شهادت مسلم به او برسد از مکه خارج شد. شبي که صبحش امام حسين(ع) تصميم داشت از مکه حرکت کند محمد حنيفه شبانه به نزد امام حسين(ع) رفت و گفت ؛ برادرم ديدي که اهل کوفه با پدرت و برادرت چه حيله و مکري به کار بردند و من مي ترسم که حال تو نيز مانند حال پدرت و برادرت گردد. اگر راً يت با ماندن در مکه باشد عزيزترين فردي خواهي بود که در حرم الهي است و کسي را به تو دسترسي نخواهد بود. آن حضرت فرمود؛ برادرم مي ترسم يزيد بن معاويه به ناگاه مرا بکشد و احترام اين خانه با کشته شدن من از بين برود. محمد بن حنيفه گفت؛ اگر از چنين پيش آمدي مي ترسي به سوي يمن و يا يکي از بيابان هاي دوردست برو که از هر جهت محفوظ باشي و کسي را به تو دسترسي نباشد.فرمود؛ تا ببينم چون سحر شد امام حسين(ع) کوچ کرد.خبر کوچ کردن آن حضرت که به محمد بن حنيفه رسيد آمد و زمام شتري را که حضرت سوار بر آن بود گرفتو عرض کرد؛ برادر مگر وعده نفرمودي که پيشنهاد مرا مورد توجه قرار دهي؟ فرمود؛بله عرض کرد؛ پس چرا به اين شتاي بيرون مي روي؟فرمود؛ پس از آنکه از تو جدا شدم رسول الله نزد من آمد و فرمود؛ اي حسين بيرون برو که مشيت خداوندي بر اين است که تو را کشته ببيند . محمد بن حنيفه گفت؛ ((انا الله و انااليه راجعون)) حال که تو با اين وضع بيرون مي روي پس همراه بردن اين زنان چه معني دارد؟ فرمد؛رسول خدا (ص) به من فرمود؛ مشيت خدا بر اين شده است که آنان را نيز اسير و گرفتار ببيند .اين را گفت و با محمد بن حنيفه خداحافظي فرمود و حرکت کرد.
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم بهمن 1384ساعت 15:54 توسط سعیده
|
|
درباره وبلاگ  پيوندهای روزانه |
